روانشناسی کودک خردسال و نکات آموزشی و تربیتی پیش از دبستان مدت زمان مطالعه 3 دقیقه
تکنیک های روانشناسی کودک خردسال و پیش از دبستان
چگونه کودکی شاد تربیت کنیم؟
چیزی که کودک را در سنین خردسالی و پیش دبستان شاد می کند ممکن است شما را متعجب سازد.
متخصصان کودک می گویند شادی آن چیزی نیست که به کودک خود عرضه می کنید، بلکه آنچیزیست که به انها هدیه می کنید.
براساس نظر آنان، کودکانی که بیش از حد به آنها رسیدگی می شود، چه با اسباب بازی بسیار چه با مراقبت از آنها در برابر اضطراب و مشکلات، با احتمال بیشتر تبدیل به بزرگسالانی می شوند که بی حوصله، بدبین و منفی باف هستند.
بهترین پیش بین های شادی و خوشبختی درونی هستند نه بیرونی.
بنابراین بهتر است کودک را مجهز به ابزارهای درونی کنیم که در طول زندگی به آنها تکیه کنند.
خبر خوب این است که حتما نباید یک متخصص باشید که آزادی و قدرت را به کودک منتقل کنید تا در تمام پستی ها و بلندی های زندگی از آن ها استفاده کند.
با صبر و انعطاف همه والدین می توانند امکان زندگی شاد و خوشبخت را فراهم کنند.
خواندن هیجانات کودک را بیاموزید.
زمانی که کودک شما نوزاد بود، راحت می توانستید متوجه شوید که شاد است یا ناراحت.
با آمدن شما لبخند بزرگی روی لبانش نقش می بست و زمانی که برایش صدا می آوردید و دالی بازی می کردید با صدای بلند می خندید.
از دو سالگی بزرگتر شده، و هیجانهایش پیچیده تر شده اند. اما خوشبختانه، توانایی او برای کنترل آنها بیشتر شده است.
هم چنان، فهمیدن نشانه های ظاهری اینکه آیا او غمگین یا شاد است چندان دشوار نیستند.
یک کودک خردسال شاد:
لبخند می زند،
بازی می کند،
کنجکاوی نشان می دهد،
اجتماعی است
نیازمند تحریک مداوم نیست.
روانشناسی کودک خردسال خواندن هیجانات کودک را بیاموزید.
در مقابل نشانه های یک کودک ناشاد عبارتند از:
گوشه گیری،
سکوت،
زیاد غذا نخوردن،
عدم معاشرت خودبخودی با دیگران،
بازی نکردن،
سوال نپرسیدن،
عدم لبخند یا خندیدن
گفتار کم.
روانشناسی کودک خردسال خجالتی و درونگرا
اگر کودک شما ذاتا خجالتی و یا درونگراست که به طور طبیعی اهل معاشرت و خندیدن نیست،
به این معنا نیست که ناشاد است.
خجالتی بودن معادل غمگینی نیست، اما باید بیشتر کار کنید تا علائم هیجانی او را بخوانید.
اگر کودک شما پیش از این برون گرا و شادتر بوده و در حال حاضر تغییر بزرگی را نشان داده است بدین معنیست که مشکلی وجود دارد و باید به آن توجه کنید.
بسیاری از علائم هیجانی که کودکان استفاده می کنند برای والدین قابل شناسایی هستند مانند زمانی که کودک ترسیده و یا ناراحت است.
اما اکثرا تشخیص نمی دهند که کودک اضطراب را به صورت خشم و پرخاشگری ابراز می کند.
عصبانیت آنها در واقع همان ابراز تنش شدید است. مثلا کودک برادر خود را می زند و می گوید:
“ازت متنفرم”، یعنی انقدر مضطرب است که نمی تواند خشم و ناراحتی خود را واضح ابراز کند.
باید به روش های ابراز کودک توجه کنید ممکن است هر کودکی روش مخصوص به خود را داشته باشد.
منبع :کودک و نوجوان -روانشناسی کودک خردسال
درباره وب
