در تربیت فرزندان، توجه به مسائل و نیازهای روحی و روانی آنها اهمیت ویژه ای دارد. بسیار مهم است که فرزندان گرفتار عقده های روانی نباشند تا توانایی دفاعی بدنی بیشتری پیدا کنند و کمتر بیمار شوند. بی توجهی والدین به کودک باعث می شود که کودک احساس کمبود شخصیت کند. پدر و مادرش فقط به تغذیه اش توجه دارند و به شخصیت او احترامی نمی گذارند و از این جهت کمبود شخصیتی خود را در لجبازی و نافرمانی و مجادله ابراز می دارد. بنابراین والدین باید علاج قبل از وقوع را درباره کودکانشان منظور دارند و شخصیتشان را پایه ریزی نمایند.
در قرآن کریم آمده: «فرزندانتان را در خردسالی به آداب (خوب و پسندیده) تشویق و ترغیب کنید.»
از طرفی برخی از والدین فکر می کنند که کودکان دچار استرس (دلهره و اضطراب) و ناراحتی های روانی نمی شوند و از هیجان و ناراحتی هایی که در درون طفل وجود دارد، غافل هستند.
گاهی مادر ناآگاه برای نظافت اتاق کودک چوب کبریت ها و لوازم بازی اش را به هم می ریزد و ساختمان هایش را خراب می کند. از هیجان و ناراحتی هایی که در درون طفل ایجاد می کند، غافل است. همه این موارد و مثال های دیگر، مونه دچار شدن کودکان به استرس و نابسمانی روانی است. بنابراین اگر والدین وظیفه خود را فقط در رفع نیازهای مادی فرزندان خود بدانند و به نیازهای عاطفی و روانی کودکشان آشنا باشند و در پاسخگویی به این نیازها تلاش کنند، روح و روان کودکان هرگز دچار آسیب نخواهد شد.
بحران های روانی در دوره کودکی
مشکلات خانوادگی
اختلافات خانوادگی تاثیر عمیقی در کودک می گذارد. اگر گفت وگوها به حل مشکل ختم شود و تکراری و خسته کننده و شدید نباشد، باعث یادگیری طفل و به کارگیری گفت وگو برای حل اختلاف می شود، اما از طرفی درگیری های هر روزه، بی احترامی ها و توهین های افراد خانواده به یکدیگر باعث آزردگی روحی کودک خواهد شد. زیرا دعواهای خانوادگی سال ها در ذهن او باقی مانده و حتی ممکن است بر زندگی و آینده او تاثیر منفی بگذارد. کودک پدر و مادر را سرمشق قرار می دهد و در آینده با همسرش برخورد درستی نخواهد داشت.
از مسائل دیگری که باعث ایجاد نگرانی در کودکان می شود، حرف زدن از مشکلات شدید خانواده مانند بدهکاری ها است، که در صورت تکرار و رفتار و گفتار نامناسب اعضای خانواده به وجود می آید. بهتر است بزرگ ترها همیشه از چگونگی حل مشکلات و راه های امیدوارانه حرف بزنند و کودک را به زندگی و آینده امیدوار کنند. گاهی نیز بدگویی از افراد فامیل، روح ظریف و حساس کودک را آزرده و او را نسبت به دیگران بدبین می سازد. با محبت و گذشت نسبت به دیگران مطمئنا کودک آموزش دیده و در آینده موفق تر خواهد شد.
منبع: مرکز مشاوره ستاره ایرانیان-پیشگیری از بیماری های روانی کودکان
درباره وب
