چرا تهرانی ها خودکشی می کنند؟
هرچندوقت یکبار آماری از خودکشی ها منتشر می شود یا اخباری در رابطه با خودکشی سلبریتی ها به گوش می رسد؛ این آمار و اخبار نه فقط اذهان عمومی را به چالش می کند، که روانشناسان و روانپزشکان را نیز نگران می کند.
به ویژه زمان هایی که شرایط زندگی سخت تر می شود، ممکن است افرادی از جامعه به عنوان یک راهکار به خودکشی بنگرند و نسبت به از بین بردن خود اقدام کنند.
کاماپرس، در لایو اینستاگرامی خود که در روز سوم اردیبهشت ماه برگزار شد، میزبان دکتر یاسر دادخواه، دکترای اعصاب و روان شناختی بود تا به بررسی راهکارهای مقابله با افکار خودکشی و روش های انگیزه سازی در محیط کار بپردازد.
چرا تهرانی ها خودکشی می کنند؟
خودکشی؛ نشانه ای در جامعه
به گفته دکتر دادخواه خودکشی می تواند ابعاد و وجوه مختلفی داشته باشد. یکی از این ابعاد، اجتماعی است. با دیدگاه اجتماعی، خودکشی یک نتیجه نیست، بلکه یک نشانه است. نشانه ای که خبر از حال بد جامعه می دهد.
این جامعه نیازمند راهکارهای ویژه ای است که از آن جمله می توان به خانواده درمانی و زوج درمانی اشاره کرد. در این جامعه حتی باید سیاست های مربوط به نیازهای اولیه یعنی خوراک، پوشاک و مسکن نیز بازبینی شوند.
منطق و احساس؛ دو بال انسان
دکتر دادخواه در ادامه این گفتگو افزود: «مسئله خودکشی را باید از بعد روانشناسی هم بررسی کرد. اینکه چطور می توانیم حال خودمان و نزدیکان مان را بهتر کنیم؟ انگیزه های لازم برای زندگی را از کجا می توان پیدا کرد؟ در واقع با این دیدگاه روان شناسانه می توان پی برد که آیا خودمان هم مستعد خودکشی هستیم یا خیر».
دادخواه همچنین خاطرنشان کرد: «بر اساس این دیدگاه، زمانی که اختلالات روحی و روانی شدید میشود، فرد به راهکاری می رسد که گمان می کند بهترین راه خودکشی است!»
به گفته این متخصص، تفکر خودکشی هرچند یک اقدام عینی نیست اما ممکن است به ذهن هرکسی که اندکی تحت فشار روانی باشد، خطور کند. اما علائم آن چیست؟
اگر فرد احساس زشتی، ناکارآمدی، طردشدگی داشته باشد و تصور کند اطرافیانش به اندازه کافی دوستش ندارند، احتمالا نشانه ی این است که به خودکشی فکر می کند؛ البته این ها صرفا احساسات فرد نیست، چراکه ما انسان ها دو بال به نام های منطق و احساسات داریم.
مهمان کاماپرس در ادامه به این موضوع پرداخت که بر اساس احساسات می توان دنیایی را تجسم کرد و در آن خود را از بین برد؛ مثلا کسی که عزیزی را از دست داده و به اختلال سوگ دچار شده، ممکن است دست به این کار بزند. اما گاهی هم فرد به صورت منطقی به این نتیجه می رسد که به درد نخور است.
مثلا در دوران کودکی بینش هایی چون موفق نبودن و مفید نبودن به او تلقین شده، او کم کم به این باور رسیده که برای این جهان کافی نیست و این تصمیم را به صورت منطقی می گیرد. رسانه ها نیز نقش مهمی دارند.
زمانی که اخبار و فیلم های خودشکی پخش می شود، نورون های مغزی این داده ها را برداشت و علیه خود نشان می دهند؛ در این شرایط فرد فکر می کند در برابر این قدرت دست و پا بسته است و به این ترتیب، بر اساس منطقش به سمت خودکشی هدایت می شود.
نکته ای که باید به آن توجه کرد، این است که در تمامی این موارد فرد ابتدا به خودکشی فکر می کند و سپس دست به اقدام می زند.
نحوه برخورد با فرد خودکشی کرده
نحوه برخورد با فرد خودکشی کرده چگونه است؟
چرا تهرانی ها خودکشی می کنند؟
نقش محیط کار و اطرافیان در رنگ بخشیدن به زندگی
یاسر دادخواه درباره اینکه اطرافیان تا چه اندازه می توانند در تفکر خودکشی و اقدام به آن دخیل باشند، اینطور توضیح داد: «خودکشی یک اتفاق نیست بلکه یک پروسه است و علائم آن را اطرافیان فرد بیمار متوجه می شوند.
فردی که به خودکشی فکر می کند درباره اینکه زندگی پوچ و بی ارزش است صحبت می کند. همچنین ممکن است سوءمصرف مواد داشته باشد و به خرید قرص ها یا حتی وسایلی مانند چاقوهای خاص تمایل داشته باشد».
منبع:مرکز مشاوره و روانشناسی مشاورانه-چرا تهرانی ها خودکشی می کنند؟
درباره وب
