اختلال شخصیت چندگانه

امروز می خواهیم راجع به یکی از بیماری های روانپزشکی صحبت کنیم که شاید شما هم نام آن را شنیده باشید و یا حتی راجع به آن کتاب خوانده باشید.

 

اختلال هویت تجزیه ای که اختلال شخصیت چندگانه نامیده می شود، یکی از مزمن ترین اختلالات تجزیه ای محسوب می شود.

 

بیشتر افراد خود را انسانی با یک شخصیت اساسی می دانند و حسی یکپارچه از خویشتن دارند .

 

ولی بیماران مبتلا به اختلالات تجزیه ای، حس دارا بودن یک هوشیاری واحد را از دست می دهند.

 

شخص احساس می کند که فاقد هویت است یا درباره هویت خود سردرگم است.

 

و یا اینکه هویت های متعددی دارد. هر چیزی که معمولا به انسان ها شخصیت واحد می بخشد.

 

(مثل افکار، احساسات و اعمال یکپارچه) در افراد مبتلا به اختلالات تجزیه ای طبیعی نیست.

 

سازگار شناخت اختلال شخصیتی چندگانه

 تجزیه به عنوان دفاعی در مقابل ضربه ظهور می کند  که البته منظور از کلمه ضربه در اینجا، ضربات روحی و روانی است.

 

تجزیه در اصل یک نوع سیستم دفاعی است که ذهن به صورت ناخودآگاه و بی آنکه ما روی آن کنترلی داشته باشیم، در پیش می گیرد.

 

دفاع های تجزیه ای کارکرد دوگانه ای دارند. اول اینکه به فرد کمک می کنند در زمان وقوع ضربه خود را از آن دور کند.

 

و دوم اینکه مانعی برای گنجاندن ضربه در زندگی فرد می شوند و آن را به تعویق می اندازند.

 

در اصل تجزیه وضعیتی را به وجود می آورد که محتویات ذهنی در هوشیاری های موازی حضور هم زمان پیدا می کنند.

 

 علایم شناختی این اختلال

 گروهی از دانشمندان معتقدند که اختلال هویت تجزیه ای بسیار نادر است و گروه دیگر می گویند.

 

که اختلال مزبور بسیار کمتر از حد واقعی شناسایی شده است.

 

بیشتر بیمارانی که تشخیص این اختلال را دریافت می کنند، مؤنث هستند.

 

و در اصل نسبت ابتلای خانمها به آقایان از ۵ به ۱ تا ۹ به ۱ متغیر است.

 

با این حال اکثر پزشکان و پژوهشگران معتقدند که آقایان در نمونه های بالینی کمتر از حد واقعی گزارش شده اند.

 

زیرا به عقیده آنها بیشتر افراد مذکری که دچار این بیماری هستند.

 

بیشتر وارد سیستم قضاوت جنایی می شوند تا سیستم بهداشت روانی.

 

این اختلال در اواخر نوجوانی و اوایل جوانی بیشتر دیده می شود و میانگین سنی در زمان تشخیص ۳۰ سالگی است.

 

هرچند بیماران معمولا ۵ تا ۱۰ سال پیش از تشخیص ، نشانه ها را داشته اند.

 

به نظر می رسد که این اختلال در بستگان درجه اول مبتلایان بیشتر از جمعیت کلی دیده می شود.

 

علت بیماری شخصیت چندگانه داشتن

علت اختلال هویت تجزیه ای به درستی معلوم  نیست، هرچند در سابقه بیماران (تقریبا صد در صد آنها) حادثه آسیب رسان غالبا در دوران کودکی وجود داشته است.

 

به طور خلاصه می توان چهار نوع عامل سبب ساز را نام برد:

 

 * تجربه  یک حادثه آسیب رسان

 * عوامل محیطی

 * استعداد برای ابتلا به اختلال

 * فقدان حمایت بیرونی

 رویداد آسیب رسان معمولا سوء رفتار جسمی و جنسی در دوران کودکی است.

 

سایر رویدادهای آسیب رسان عبارتند از: مرگ بستگان یا دوستان نزدیک در دوران کودکی و شاهد آسیب و مرگ بودن.

 

شماره های تماس 01

 

اختلال هویت و شخصیت چندگانه

اختلال هویت تجزیه ای نام اختلالی است که قبلا به اختلال شخصیت چندگانه شهرت داشت. این اختلال، مزمن است.

 

مفهوم شخصیت، القاءکننده احساس یکپارچگی در شیوه تفکر، احساس و رفتار شخص و دریافت او از خود به عنوان موجودی واحد است.

 

افراد مبتلا دارای دو یا چند شخصیت مجزا هستند که هر یک از آنها در دوره ای که آن شخصیت خاص تسلط دارد.

 

تعیین کننده رفتار و نگرش های آنان  است. برای تشخیص گذاری باید حداقل دو تا از این هویت ها یا حالات شخصیتی، متناوبا  کنترل رفتار شخص را به عهده بگیرند.

 

تعداد متوسط شخصیت ها در اختلال هویت تجزیه ای بین ۵ تا ۱۰شخصیت است.

 

اغلب در هنگام تشخیص فقط ۲ یا ۳ شخصیت مشهود است و سایر شخصیت ها در جریان مسیر درمان شناسایی می شوند.

 

تعداد متوسط هویت های گزارش شده برای بیماران مذکر ۸ و برای بیماران مونث ۱۵ برآورد شده است.

 

که البته هنوز این اعداد مورد شک است و نیاز به بررسی های بیشتری دارد.

 

گذر از یک شخصیت به شخصیت دیگر اغلب به صورت ناگهانی و نمایش گونه صورت می پذیرد.

 

بیماران عموما در هر وضعیت شخصیتی، از وجود شخصیت های دیگر و رویدادهایی که در جریان تسلط آنها گذشته است، آگاه نیستند.

 

با این حال گاهی یکی از شخصیت های دیگر، دچار چنین فراموشی نبوده و از وجود، کیفیات و فعالیت های شخصیت های دیگر کاملا آگاه است.

 

گاهی نیز شخصیت ها به درجات مختلف از وجود بعضی یا تمام شخصیت های دیگر آگاهی دارند و ممکن است .

 

با هم طرح دوستی، رقابت یا همراهی بریزند. اغلب شخصیت ها نام خاص را دارند و گاهی نیز یک یا چند شخصیت موجود در فرد نام کارکرد خود را دارند مثل محافظ.

 

ممکن است شخصیت ها از دو جنس متفاوت، نژادها و سنین مختلف و از خانواده هایی غیر خانواده اصلی بیمار باشند.

 

شخصیت ها اغلب بسیار متفاوت و حتی ممکن است متضاد باشند.

 

بیماران اغلب، در معاینه هیچ نکته غیرعادی ازلحاظ وضعیت روانی ندارند به جز اینکه، درباره دوره های زمانی مختلف فراموشی دارند.

 

گاهی با واداشتن بیمار برای تهیه یک دفتر یادداشت روزانه فرد معاینه کننده  می تواند شخصیت های متعدد بیمار را در این یادداشت ها بیابد.

 

علایم روانی افراد با  دوگانگی شخصیت

 این بیماران اغلب هم زمان دچار اختلالات روانی دیگر مثل اختلالات اضطرابی، اختلالات خلقی، اختلالات وابسته به مصرف مواد، اختلالات خواب و غیرههم هستند.

 

در عین حال اقدام بر خودکشی در میان آنها شایع است.

منبع :اختلال شخصیت چندگانه- مرکز مشاوره